tuhaflık...

hiç tanımadığımız biriyle nasıl 'sevgili' oluruz?
sevgili olduklarımızı tanımak zorunda mıyızdır peki?
ya da tanıdıklarımızla illa sevgili mi olmamız gerekir?
yani farklı cinsten biriyle uzun süren arkadaşlığımız 'aşk'a mı dönüşmek zorundadır, olmadı kısa süren arkadaşlığımız 'aşk'la mı sonuçlanmalıdır? anlamadım ki...!
tamam biliyorum arkadaş arkadaş devam edenler de var, olacak tabi... çevrende 30 tane farklı cinsten insan varsa ancak bir kaç tanesiyle sevgili olabiliyorsun zaten :D

neyse gel geleli şu tanımadan sevgili olma mevzuna...artık teknoloji bu işlevi de görüyor...resmen msn ile ya da cep telefonu ile ilişki yürütür olduk...garip bir his ama olmuyor da değil...birbirini tanıyorsun ama boşuna zaman geçiriyorsun...er ya da geç bitiyor çünkü!

şu bir gerçek ki sevgili olduklarımızı tanımamız gerekir çünkü her ne kadar teknoloji çağında da olsak duygularımız en ilkel zamandakinden bir adım ileride dahi değildir...insanoğlunun ilerlemeyi başaramadığı belki de tek konu budur...öyleyse karşımızdakinin farkına varmamız gerekir, kendimize ve karşımızdakine zaman vermemiz birbirimize ısınmamız gerekir...haliyle bu da netten olabilecek bir şey değildir!

bir de 'sevgili' olduğumuz zaman takındığımız şu tuhaf ruh halinden insanoğlu olarak kurtulamadık...sevgililiğin yeni çeşitleri türedi ama gel gelelim ruh halimizdeki dengesizlikler bir türlü örtülemedi...tamam bu da doğal ama bir yere kadar!
yani sevgiliniz var diye her şey ona odaklı mı olacak ya da şu günübirlik ilişkilerdeki yapmacıklığı her sevgili vakasında görmek zorunda mıyız biz???

**bunları tek tek açmıyorum çünkü zaten biliyoruz çevremizde neler döndüğünü...yalnızca söylüyorum, bir kez daha dile getiriyorum ki toplumumuzu tanıyalım kendimize de buradan pay çıkaralım...hoşlanmadığımız davranışlarda bulunarak kişiliğimize boşu boşuna zarar vermeyelim...